Wypracowania
Reporter w poszukiwaniu prawdy na podstawie fragmentu „Zdążyć przed Panem Bogiem” Hanny Krall.
Edelman milczał przez trzydzieści lat. Wspomnienia, które przez tak długi czas skrywał, udało się wydobyć dopiero Hannie Krall w „Zdążyć przed Panem Bogiem”. Książka ta jest nie tylko rozmową o powstaniu w getcie czy przebiegu operacji zastawek, ale i stopniowym procesem odkrywania prawdy o człowieku i świecie. Edelman, jako aktywny uczestnik tamtych wydarzeń, przedstawia je przez pryzmat własnych uczuć, działań. Fakty historyczne nie są tutaj najważniejsze. Liczy się człowiek i jego relacja z rzeczywistością.
Jakie zmiany w psychice i życiu Marmieładowa spowodował nałóg alkoholowy i jakie miał skutki dla jego najbliższych? Rozważ problem na podstawie podanych fragmentów Zbrodni i kary. Wykorzystaj także znajomość całej powieści Fiodora Dostojewskiego.
Siemion Zacharewicz Marmieładow był jednym z bohaterów powieści ,,Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego. Był on ojcem Sonii, mężem Katarzyny Iwanowny. Poznajemy go jako byłego urzędnika, który utracił swoje stanowisko przez nałóg alkoholowy. Historię życia Marmieładowa i jego rodziny widzimy głównie na początku powieści, a dokładniej w pierwszej części, gdy to bohater przebywając w knajpie przysiada się do Raskolnikowa i opowiada mu o swoim życiu i tragicznej sytuacji w jego domu.
Geneza Zemsty
Zemsta ma swoje źródło w autentycznym konflikcie i wiąże się z osobą samego Fredry. Po latach starań, jesienią 1828 roku Aleksander Fredro ożenił się z Zofią z Jabłonowskich Skarbkową. Małżonka wniosła mu w posagu połowę zamku w Odrzykoniu pod Krosnem. W starych dokumentach dotyczących posiadłości pisarz odnalazł XVII – wieczne akta procesów sądowych i… wykorzystał je, by stworzyć dzieło literackie, będące jednocześnie niezwykle zabawną komedią utrzymaną w konwencji dramatu antycznego. Według znalezionych zaświadczeń zamek w Odrzykoniu miał swego czasu dwóch właścicieli: wojewodę Piotra Firleja i kasztelana Jana Skotnickiego.
Analizując fragment „Ody do młodości” Mickiewicza i wiersz „Któż nam powróci” Kazimierza Przerwy- Tetmajera, porównaj przedstawione w nich obrazy młodego pokolenia oraz stosunek młodych do pokolenia ojców. Wykorzystaj konteksty historycznoliterackie.
Konflikt pokoleń poruszany jest nie tylko we współczesnym świecie, ponieważ miał on już swój początek w dawnych/ przeszłych epokach. Dlatego w literaturze często występuje międzypokoleniowy problem poruszany przez artystów. Walka świata „młodych” z światem „starych”, wynikająca ze sprzeczności poglądów, postaw wobec świata jest wręcz nieunikniona i dotyczy wielu aspektów życia. Przedstawiony problem występuje w wierszu Adama Mickiewicza „Oda do młodości” oraz w utworze Kazimierza Przerwy-Tetmajera „Któż nam powróci”. Problem konfliktu pokoleń przedstawia Adam Mickiewicz w „Odzie do młodości”, którą napisał w 1820 r.
Propozycja odpowiedzi do tematu 1 - Na podstawie podanych fragmentów komedii Moliera "Świętoszek” scharakteryzuje głównego bohatera oraz omów postawy Orgona, Kleanta i Elmiry wobec tytułowej postaci.
Rozpoznanie wstępne przedstawienie bohaterów, kim są forma podawcza – dialog umiejscowienie fragmentów w całości utworu Świętoszek pokazany z różnych punktów widzenia, różnych perspektyw Charakterystyka Świętoszka – w oczach Orgona pobożny, manifestuje pobożność każdego dnia wnosi spokój w życie ludzi pokorny, usłużny skromny, prowadzi ubogie życie część pieniędzy od Orgona oddaje biednym troszczący się o rodzinę Orgona zrządzeniem niebios znalazł się w jego domu surowy wobec siebie i innych śmieszność Tartuffa (żałuje zabitej pchły) Orgon przekonany o słuszności swoich racji odrzuca upomnienia Kleanta Postawa Orgona zachwyt, uwielbienie brak krytycyzmu nieprzyjmowanie uwag członków rodziny naiwność przedkładanie Tartuffa ponad rodzinę dzięki niemu ważne stają się sprawy duchowe, a nie doczesne (pogarda dla świata) Świętoszek nauczył go jak radzić sobie w różnych sytuacjach życiowych, dystans do rodziny Świętoszek w oczach Kleanta: zarzuca Orgonowi, że nie zna człowieka, którego przyjął pod swój dach ironiczny stosunek wobec Orgona ma Świętoszka za przybłędę, nędzarza dostrzega fałsz, obłudę, hipokryzję, udawaną świętość jest przekonany, że nie myli się w ocenie Świętoszka dostrzega jego interesowność dewocja ma mu przynieść korzyści materialne perfidia Tartuffa polega na wykorzystywaniu religijnego zaangażowania Orgona i jemu podobnych prawdziwa pobożność nie ma nic wspólnego z manifestowaniem swojej religijności i postawą Świętoszka Świętoszek w scenie z Elmirą, bohater w jej oczach, jej postawa.
cycki
Gruczoł mlekowy (łac. glandula lactifera) lub sutkowy (łac. glandula mammaria), pot. pierś – największy gruczoł skórny człowieka, jeden z parzystych narządów, rozwijający się u kobiet w okresie pokwitania. Gruczoł mlekowy jest nazywany sutkiem (łac. mamma), jednak określenie “sutek” bywa również traktowane jako synonim brodawki sutkowej[1], która jest częścią tego gruczołu, bezpośrednio wydzielającą mleko. Sutek jest wyniosłością w kształcie półkuli lub stożka; u młodych kobiet leży na wysokości od III do VII żebra, spoczywa głównie na powierzchni mięśnia piersiowego większego – jedynie niewielka część boczna leży na powięzi mięśnia zębatego przedniego.
Na podstawie interpretacji fragmentu księgi I „Pana Tadeusza” oraz znajomości całego utworu
„Pan Tadeusz” został napisany przez Adama Mickiewicza (zwanego wieszczem narodowym) w latach 1832- 1834, wówczas, gdy autor przebywał na emigracji we Francji. Do napisania epopei skłoniła go sytuacja historyczna i przede wszystkim tęsknota za ukochanym krajem- Litwą. Autor przedstawia sytuację Polaków przebywających na emigracji w bardzo przykry sposób. Po powstaniu styczniowym większość ludzi musiała udać się na emigrację, gdzie również nie było im łatwo. Polacy uciekali na zachód, gdyż bali się represji Rosjan i zemsty cara.
nAPISZ QYPRACOWANIE LALKA
Stanisław Wokulski główny bohater powieści Bolesława Prusa Lalka miał życie pełne burzliwych przeżyć. Urodził się około 1835 r. w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Gdy ojciec stracił majątek, zaczął pracować jako subiekt w winiarni Hopfera. Częste kontakty ze studentami Akademii Medycznej i Szkoły Sztuk Pięknych rozbudzają w młodym Wokulskim chęć zdobywania wiedzy. Wierzy, że dzięki temu będzie miał szanse na lepsze życie. Czynił to wbrew woli ojca, który twierdzi, że nie wiedza, a majątek decyduje o wartości człowieka.
czlowiek i cierpienir
Człowiek wobec cierpienia innych. Na podstawie cytowanych fragmentów Dżumy Alberta Camusa i Ludzi bezdomnych Stefana Żeromskiego omów postawy oraz motywy postępowania ich bohaterów: doktora Rieux, Tarrou, ks. Paneloux i Tomasza Judyma." Cierpienie jest nieodłączną częścią człowieczeństwa. Temat cierpienia i krzywdy ludzkiej jest wszechobecnym tematem w literaturze, chciałabym, jednak omówić i przedstawić, w jaki sposób zachowują się poszczególni bohaterowie literaccy wobec cierpienia ludzi ich otaczających. Zacząć chciałabym od bohatera powieści Żeromskiego „Ludzie Bezdomni”, Doktora Tomasza Judyma, działał samotnie, próbował poprawić warunki higieniczne i zdrowotne ludzi pochodzących z najniższych warstw społecznych.
Czym jest śmierć?
“ŚMIERĆ: biologiczna, medycznie: kres życia osobnika żywego, ostateczne następstwo nieodwracalnego zachwiania równowagi funkcjonalnej i załamania wewnętrznych organizacji ustroju, czyli jego nieodwracalnej dezintegracji. Rozróżnia się: śmierć fizjologiczną, czyli naturalną, zwykle związaną z podeszłym wiekiem, wywołaną procesami głównie wewnętrznymi, do której doprowadzają stopniowo ilościowe i jakościowe zmiany komórkowe i narządowe, zahamowanie podstawowych procesów metabolicznych ustroju oraz śmierć patologiczną, przedwczesną, spowodowaną procesami chorobowymi ustroju, i nieodwracalnym uszkodzeniem i zaburzeniami czynności ważnych dla życia narządów (mózg, serce, płuca, wątroba, nerki); śmierć może być powolna (agonia do kilku dni) lub nagła, gwałtowna - w ciągu kilku sekund lub minut, najczęściej w następstwie ciężkich uszkodzeń urazowych.