Szukaj

Wypracowania

  • ludzie bezdomni

    Znaczenie tytułu “Ludzie bezdomni” S.Żeromskiego jest znaczeniem uniwersalnym (ponadczasowym, zawsze aktualnym) w powieści. Dotyka bezdomności w wielu wymiarach ludzkiej egzystencji. Pierwszy wymiar bezdomności to utrata domu rodzinnego i dającego poczucie bezpieczeństwa. Ludzie bezdomni to ludzie, którzy nie maja własnego domu oraz miejsca zamieszkania. Są to nędzarze paryscy z domu noclegowego, klasa robotnicza wegetująca w tragicznych wrunkach mieszkaniowych, praktycznie bez dachu nad głową. Przede wszystkim jest to ludność żydowska mieszkająca w folwarku co nie przypominało domu.

  • opisz postawy życiowe Zenona i Elżbiety. Zwróć uwagę na przyczyny i skutki postępowania tych bohaterów

    Zenon i Elżbieta są jednymi z centralnych postaci powieści Zofii Nałkowskiej pt. „Granica”. W przytoczonym fragmencie Zenon przyznaje się swej wybrance, Elżbiecie, do zdrady. Mimo ciężaru swych win, Zenon pewien jest rozgrzeszenia. Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie liczby pojedynczej przez anonimowego narratora wszechwiedzącego, który nie zachowuje całkowitego obiektywizmu. Obnaża on ludzką tendencję do postrzegania siebie w całkowicie bezkrytyczny sposób. Rozbieżność pomiędzy prawdą subiektywną, wyidealizowanym obrazem własnej osoby, i obiektywną, jej postrzeganiem przez otoczenie, prowadzi do hipokryzji i relatywizmu moralnego postaci.

  • Wartości, które decydują o sensie ludzkiego życia. Rozważ temat, odwołując się do załączonego fragmentu i całej powieści „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego.

    Powieść Fiodora Dostojewskiego pt. „Zbrodnia i kara’’ to dzieło literackie przepełnione rozważaniami głównego bohatera nad sensem ludzkiego życia. Rodion Raskolnikow to były student prawa, który z powodu trudnej sytuacji materialnej, zmuszony był porzucić uczelnię. Niedługo potem dokonuje straszliwej, długo planowanej zbrodni, jaką jest morderstwo staruszki ? Alony Iwanownej oraz zupełnie nieprzewidziane zabójstwo jej siostry ? Lizawiety. Rodion początkowo nie ma w sobie poczucia winy, jako, że czuje przynależność do nadrzędnej rasy ludzi, stworzonych do wyższych celów, i którym wiele sytuacji może ujść płazem.

  • Rozprawka Mały Książe

    Moim zdaniem “Mały Książę” Antoine de Saint - Exupery’ego jest utworem, z którego każdy człowiek może się czegoś nauczyć. Postawioną przeze mnie tezę postaram się udowodnić w dalszej części pracy, powołując się na przykłady z lektury. Najważniejszym argumentem potwierdzającym powyższą tezę jest fakt, iż “Mały książę” to książka o przyjaźni. Każdy człowiek powinien znać to pojęcie i rozumieć je. List bardzo jasno wyjaśnia to Małemu Księciu. Tajemnica, którą mu przekazuje także jest dość ważna, nie tylko w przyjaźni, ale i w codziennym życiu.

  • Motyw końca świata w literaturze i sztuce XX wieku. Zinterpretuj podane przykłady ilustrując różnorodność jego ujęcia”

    Witam serdecznie Szanowną Komisję. Swój wywód rozpocznę od przytoczenia wybranego przeze mnie tematu: „Motyw końca świata w literaturze i sztuce XX wieku. Zinterpretuj podane przykłady ilustrując różnorodność jego ujęcia”. Koniec świata – apokalipsa – jest tematem podejmowanym w literaturze i sztuce bardzo często. Od zarania dziejów towarzyszył człowiekowi lęk przed zagładą wszystkiego, co zna. Lęk ten znalazł swoje odzwierciedlenie w bardzo wielu tekstach, legendach i podaniach. Tekstem w całości skupionym na motywie końca świata jest niewątpliwie Apokalipsa św.

  • dziady

    Według mnie „Dziady cz.3” to dramat przede wszystkim romantyczny. Nawiązują one do kultury starożytnej, utworów i bohaterów wierzeń ludowych oraz ich podań. Jednym z argumentów dla poparcia tej tezy jest zerwanie z antyczną zasadą trzech jedności. Występuje tu brak jedności czasu – akcja dramatu trwa ponad rok, między poszczególnymi scenami są różne, nieraz kilkumiesięczne luki czasowe Jedność miejsca i akcji jest również zachwiana – dramat dzieje się w Wilnie, Lwowie, a każda scena ma odrębną tematykę i własną dramaturgię.

  • Czym dla bohaterów Lalki Bolesława Prusa są miłość i małżeństwo? - Wypracowanie maturalne "Lalka" B. Prusa.

    Miłość w „Lalce” Bolesława Prusa jest niemal całym motorem napędowym sytuacji w tym utworze. To ona (miłość) sprawia, że Wokulski zmienia swoje życie i napędza akcję, dzięki czemu książka staje się ciekawa. Lecz miłość jest odbierana różnie przez bohaterów, i – co ważniejsze – różny jest punkt widzenia na miłość przez bohaterów. W całej powieści nie znajdujemy bowiem prawidłowej (pełnej) miłości. Jest co prawda usiłowanie, dążenie do takiej miłości przez Wokulskiego, lecz nie jest ona odwzajemniona przez Izabelę.

  • Na podstawie fragmentu tekstu i w odwołaniu do powieści napisz plan wypracowania. Wpływ wychowania na osobowość i losy Izabeli Łęckiej.

    Główną bohaterką i przedstawicielką arystokracji w powieści Bolesława Prusa pt. „Lalka” jest Izabela Łęcka. Jest ona kobietą wyjątkowo piękną, córką hrabiego Tomasza Łęckiego. Kobieta wielkiego świata, wychowywana była w duchu konwenansu i pozoru, który wywarł ogromny wpływ na rozwój jej osobowości. Izabela była bardzo piękną kobietą była nader doskonała i oryginalna „Wzrost więcej niż średni, bardzo kształtna figura, bujne włosy blond z odcieniem popielatym, nosek prosty, usta trochę odchylone, zęby perłowe, ręce i stopy modelowe.

  • 12 godzin

    To był koniec marca. Byłam ze znajomymi w piwnicy jednej z koleżanek. W pamięci miałam naszą pierwszą rozmowę. Wydawałeś się dość intrygujący, inaczej z Tobą mi się rozmawiało. Zastanawiałam się, jaki jesteś. Wydawałeś się być inny, od reszty poznanych mi osób. Nawet nie przeszło mi przez myśl, że to dopiero początek, że to co się stanie potoczy się dość niespodziewanie. Nie uważam, że poznałam Cię przypadkowo, mogę nawet powiedzieć, że tego nie żałuje.

  • Na podstawie fragmentu "Proszę państwa do gazu T. Borowskiego przedstaw proces zlagrowania człowieka.

    W opowiadaniu Tadeusza Borowskiego „Proszę państwa do gazu” mamy do czynienia ze spotkaniem zwykłej, codzienności z czymś okrutnym, trudnym do opisania. Dlatego też narrator opowiadań (Tadek) ukazany jest jako człowiek, którego nic nie dziwi, nic nie wzrusza. Stara się walczyć tylko o własne życie, nie zważając na innych. Borowski bohaterem opowiadania czyni młodego mężczyznę imieniem Tadek. Pomimo licznych podobieństw biograficznych (autor był więźniem obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu) pomiędzy bohaterem opowiadań a samym Borowskim nie można utożsamić tych postaci, choć autor wyposażył go we własne imię i doświadczenia.