Wypracowania
Na podstawie interpretacji fragmentu księgi I „Pana Tadeusza” oraz znajomości całego utworu przedstaw obraz ojczyzny widzianej oczami Mickiewicza. Zwróć uwagę na perspektywę, z jakiej poeta spogląda na swój kraj.
„Pan Tadeusz” został napisany przez Adama Mickiewicza (zwanego wieszczem narodowym) w latach 1832- 1834, wówczas, gdy autor przebywał na emigracji we Francji. Do napisania epopei skłoniła go sytuacja historyczna i przede wszystkim tęsknota za ukochanym krajem- Litwą. Autor przedstawia sytuację Polaków przebywających na emigracji w bardzo przykry sposób. Po powstaniu styczniowym większość ludzi musiała udać się na emigrację, gdzie również nie było im łatwo. Polacy uciekali na zachód, gdyż bali się represji Rosjan i zemsty cara.
Inteligencja i chłopi w „Weselu”. Wykorzystując poniższe fragmenty oraz opierając się na znajomości całego utworu, odczytaj społeczną wymowę sztuki Stanisława Wyspiańskiego.
Dramat „Wesele” Stefana Wyspiańskiego ukazuje relacje chłopsko-inteligenckie. Akcja utworu rozgrywa się w podkrakowskich Bronowicach Małych w domu malarza Włodzimierza Tetmajera, nocą z 20 na 21 listopada 1900r. Podczas wesela Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny spotykają się dwie grupy społeczne. Autor na przykładzie tego wydarzenia ukazuje modną wówczas chłopomanię, czyli pozorne zainteresowanie inteligencji wsią oraz dokonuje psychoanalizy społeczeństwa polskiego. Państwo młodzi są przedstawicielami różnych grup społecznych. Lucjan Rydel, krakowski poeta, zafascynowany życiem na wsi żeni się z bronowicką chłopką.
Być zawsze sobą- czy to łatwe, czy trudne? I czy zawsze na się to udaje?
Być zawsze sobą- czy to łatwe, czy trudne? I czy zawsze na się to udaje? Niestety, to pytanie należy do niełatwych, lecz mimo wszystko postaram się na nie odpowiedzieć i w jak najlepszy sposób zaprezentować moje zdanie. Uważam, że bycie sobą jest trudne, a czasem wręcz niemożliwe. Mimo wszystko jednak, moim zdaniem warto być sobą, a nie zmieniać się tylko po to, by przypodobać się otoczeniu. Oczywiście, by udowodnić moje zdanie, potrzebuję konkretnych argumentów.
Wypracowania o arystokracji w "Lalce" Bolesława Prusa.
Portret arystokratek w powieści Bolesława Prusa “Lalka”. Omów temat na podstawie charakterystyki dwóch bohaterek - Eweliny Janockiej oraz Izabeli Łęckiej. Żeby zweryfikować swoje wnioski, odwołaj się do całego utworu. Powieść Bolesława Prusa pt: “Lalka” (1878 - 1879) .Zawiera ona m.in. panoramiczny obraz społeczeństwa polskiego: mieszkańców Warszawy, poszczególnych grup społecznych, a także ugrupowań politycznych. Najdokładniej scharakteryzowana została grupa arystokratów, ponieważ tą warstwę społeczną Prus obarczył odpowiedzialnością za kryzysową sytuację Polski i klęskę głównego bohatera.
Temat: Na podstawie podanego fragmentu utworu Hanny Krall Zdążyć przed Panem Bogiem przedstaw przemyślenia Marka Edelmana o możliwości godnego życia w czasach Zagłady i różnych poglądach na temat godnej śmierci.
W podanym fragmencie wywiadu Hanny Krall z Markiem Edelmanem, Mark Edelman opowiada o wydarzeniach w “czasach Zagłady”, których był świadkiem i uczestnikiem. Według Marka Edelmana żeby żyć godnie w opisywanych/opowiadanych czasach należy przede wszystkim mieć, po co i dla kogo żyć, jednocześnie nie może to być życie kosztem innej osoby. Incydent z obcinaniem brody Żydowi i reakcja tłumu powoduje, iż dla Marka Edelmana najważniejszym wyznacznikiem godnego życia jest brak upokorzenia: “Wtedy zrozumiałem, że najważniejsze ze wszystkiego jest nie dać się wepchnąć na beczkę.
wypracowanie Pan Tadeusz: spotkanie w karczmie. Objaśnij znaczenie sytuacji ukazanej w fabule Pana Tadeusza Adama Mickiewicza. Zwróć uwagę na prezentowanego bohatera zbiorowego i sposoby oddziaływania księdza robaka na emocje i poglądy odbiorców w
“Pan Tadeusz” to utwór Adama Mickiewicza. Dzieło powstało ku pokrzepieniu serc. Autor kierował się tęsknotą za Ojczyzną, emigracją i trudną sytuacją w państwie. Zamieszczony fragment przedstawia nam scenę w karczmie Jankiela. Zebrali się tam przedstawiciele szlachty i ks. Robak. Tego typu zebrania odbywały się w niedzielę po mszy i były elementem zwyczaju. Podczas takich spotkań mężczyźni zażywali tabaki, pili trunki i rozmawiali o sytuacji w kraju. Ks. Robak częstuje zebranych tabaką z częstochowskiej tabakiery.
Skomplikowana prawda o człowieku - gdzie jej szukać.
Na temat każdego człowieka istnieje wiele różnych opinii, które są wyrażane zazwyczaj przez ludzi przebywających w jego otoczeniu. Każda z nich różni się od poprzedniej, więc która z nich jest prawdziwa? W którą można wierzyć? Niejednoznaczność odpowiedzi na te pytania ukazała nam Zofia Nałkowska w swoim utworze pt. Granica. Podany fragment przedstawia nam własne zdanie Waleriana Ziembiewicza o sobie, a także w jaki sposób postrzegają go jego syn Zenon oraz narrator.
gleba
glebą nazywamy powierzchniową ,biologicznie czynna warstwę skorupy ziemskiej.Powstaje ona na różnorodnej skale macierzystej w wyniku oddziaływania czynników glebotwórczych .Powstawanie gleby poprzedza wietrzenie skały.Polega ona na rozlużnianiu ,kruszeniu i rozdrabnianiu składników skalnych.Skały wykazują różną odporność na wietrzenie ,zależną od ich składu chemicznego i budowy. Glebami strefowymi są; -tundrowe -bielice -brunatne -kasztanowe -szaroziemy pustynne czerwonoziemy ,żółtoziemy,lateryty Glebami astrofowymi są; -mady -gleby bagienne -czarne ziemie -rędziny -gleby górskie
Porównanie fragmentów opowiadania pożegnanie z Marią, scharakteryzuj stosunek bohatera-narratora do Marii
Fragmenty utworu Tadeusza Borowskiego pt. „Pożegnanie z Marią”, symbolizują utratę namiętności, nadziei i szczęścia. Narrator opowiada o sytuacji, w której znalazł się zakochany, młody człowiek, widzi jak odbierają mu wszystko, co kocha. W pierwszej części podanego fragmentu widać obraz wspólnego życia bohaterów, ich codzienne przyjemności i obowiązki. Maria mówi, że wszystko wokół ją rozświetla i sprawia niebiańskie wrażenie. Jednak w tym sielankowym obrazie, na postać Marii rzuca się smuga cienia. Z początku jest niewinny i niewielki, jednak po pewnym czasie staje się coraz bardziej rozległy.
charakterystyka porównawcza Zosi i Telimeny "Pan Tadeusz"
Zosia i Telimena to dwie główne kobiece postacie poematu Adama Mickiewicza pt. „Pan Tadeusz”, który powstał w XIX wieku na Litwie. Owe kobiety różni bardzo wiele rzeczy, poczynając od wyglądu, a kończąc na charakterze. Są wobec siebie ogromnym przeciwieństwem. Zosia była to młoda, czternastoletnia, pochodząca z bogatego rodu córka Ewy Horeszkówny i Jacka Soplicy. Po wyjeździe matki na Syberie, trafiła pod opiekę krewnej Telimeny. Dziewczyna była skromną, pełna radości i pogody ducha osobą.