Szukaj

Wypracowania

• Konflikt o Śląsk Cieszyński

  Od 1918 r. w stosunkach między Polską a Czechosłowacją dochodziło do konfliktów wokół kilku spornych terenów: Śląska Cieszyńskiego, Orawy, Spiszu, zaś po II wojnie światowej także ziemi kłodzkiej i ziemi raciborskiej. Największy konflikt graniczny dotyczył ziem Śląska Cieszyńskiego i rozgrywał się w kilku etapach, głównie między rokiem 1919 a 1938. Po zakończeniu I wojny światowej zarówno Polska, jak i Czechy oraz Słowacja rozpoczęły proces kształtowania swoich państwowości. 5 listopada 1918 w wyniku uzgodnień lokalnych rad: polskiej Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego (w skład weszli: Józef Londzin, Tadeusz Reger, Jan Michejda) i czeskiej mieszany narodowościowo teren Śląska Cieszyńskiego został tymczasowo podzielony według kryterium etnicznego z zastrzeżeniem, że ostateczne rozgraniczenie terytorialne pozostawia się do rozstrzygnięcia przez rządy Polski i Czech.

• dziady

  Dnia 2 listopada, wieczorem, w Kaplicy miałam zaszczyt wziąć udział w „Dziadach”. Polegało to na tym, że w raz z innymi uczestnikami wywoływaliśmy różne duchy. Na początku nie wiedziałam czy iść, czy też nie, ponieważ wydawało mi się to śmieszne. Nie wierzyłam w to, że jakikolwiek duch pokaże nam się, z racjonalnego punktu widzenia jest to niemożliwe. Jednak zdecydowałam się, że pójdę gdyż stwierdziłam, że może to być ciekawe przeżycie i taka okazja może się więcej nie powtórzyć.

• Motyw buntu w literaturze. Bohater zbuntowany.

  Sprzeciw wobec zastanej i niezadowalającej nas rzeczywistości to często spotykane w naszym życiu zjawisko. Buntujemy się przeciw temu, co nas denerwuje, utrudnia życie i powoduje problemy, przeciw konkretnym ludziom, grupom i zjawiskom, z jakimi stykamy się na co dzień. Czasami niezadowolenie większej grupy ludzi prowadzi do wybuchów frustracji, a nawet społecznych rewolucji i przewrotów, które mogą zmieniać system polityczny, prawny, a nawet wpływać na zmianę naszych obyczajów i przyzwyczajeń. Bunt może przybierać rozmaite formy, od biernego oporu począwszy, a na krwawych walkach i rewoltach kończąc.

• Chłopi i ich widzenia świata. Rozwiń temat na podstawie podanego fragmentu utworu Władysława Reymonta.

  Podany niżej fragment pochodzi z powieści Władysława Stanisława Reymonta, pt. „Chłopi”. Utwór ten jest epopeją wsi polskiej i został napisany w epoce Młodej Polski. W życiu tytułowych chłopów najważniejszą rzeczą jest ziemia, która wpływa na ich pozycję społeczną oraz relacje między nimi, a także religia i wszystko co z nią związane. W przedstawionym fragmencie ukazany jest dialog posiadacza ziemskiego Boryny z jego parobkiem, pozbawionym jakiejkolwiek ziemi, Kubą. Relacje między nimi są przede wszystkim wynikiem ich pozycji w społeczeństwie wynikającej z posiadania ziemi.

• Kłótnia u Borynów. Zanalizuj podany fragment Chłopów Władysława Reymonta i scharakteryzuj występjące w nim postacie. Na podstawie fragmentu i całego I tomu powieści określ przyczyny kłotni i źródła dramatyczności sceny.

  „Chłopi” Władysława Reymonta, to powieść poruszająca problematykę wsi polskiej na przełomie XIX i XX wieku. Autor ukazał w tym utworze nie tylko panoramę życia na wsi, prace chłopów na roli, ich życie codzienne i obrzędy, ale również konflikty między członkami tej warstwy społecznej. Przedstawiony fragment pochodzi z pierwszego tomu powieści Reymonta i ukazuje punkt kulminacyjny konfliktu panującego w rodzinie Borynów. Scenę kłótni poprzedzają zaręczyny Macieja i Jagny. Boryna, który jest głową rodziny, sprzecza się ze swoim synem Antkiem, jego żoną Hanką i najstarszą córką o zapis ziemi, jakiego dokonał na rzecz Jagny.

• dźwięk

  Otaczają nas dźwięki. Codziennie słyszymy mowę, muzykę, śpiew ptaków, szelest liści, szum odkurzacza, warkot silników, hałas pracujących maszyn, dźwięk zjawisk atmosferycznych. Przyczyną wrażeń dźwiękowych u ludzi i zwierząt jest oddziaływanie na ich organy słuchu fal sprężystych. Dźwięki wytwarza drgający przedmiot. Dźwięk to forma energii. Podobnie jak światło, rozchodzi się w przestrzeni w postaci fal. Wymaga jednak otoczenia, nie może rozchodzić się w próżni, takiej np. jak kosmos. Źródłem dźwięku jest drgające ciało.

• Król edyp - wypracowanie

  Edyp, czyli główny bohater tragedii Sofoklesa, jest dobrym przykładem człowieka, który walczy z własnym losem, ze swoim przeznaczeniem. Był on władcą, który kochał swój lud, pragnął mu pomagać. Wśród mieszkańców Teb miał opinię bardzo pozytywną. Ludzie widzieli w nim sprawiedliwego ojca narodu i jego opiekuna. Poddani króla zwracają się do niego o pomoc, gdy doświadczają kolejnych kataklizmów, gdy ziemia przestała dawać plony, gdy zaczęły rodzić się martwe dzieci. Władca państwa nie wahając się podejmuje śledztwo, z którego ma wyniknąć przyczyna zsyłania nieszczęść na jego lud.

• Temat: Przeprowadź analizę dialogu Pankracego z hrabią Henrykiem i w kontekście całej ,,Nie-Boskiej komedii” określ historiozofie Zygmunta Krasińskiego.

  Temat: Przeprowadź analizę dialogu Pankracego z hrabią Henrykiem i w kontekście całej ,,Nie-Boskiej komedii” określ historiozofie Zygmunta Krasińskiego. Zygmunt Krasiński uważany jest za trzeciego obok Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego narodowego wieszcza, zasłynął przede wszystkim jako twórca ,,Nie-Boskiej komedii”. Na jego życiu i twórczości zaważył konflikt z ojcem, Wincentym Krasińskim, oficerem napoleońskim, zawsze lojalnym wobec władzy. Z tego powodu Zygmunt wiecznie był wikłany w trudny wybór miedzy obowiązkami syna, a młodego Polaka.

• Telimena

  W “Panu Tadeuszu” obok pierwszoplanowych bohaterów takich jak Ksiądz Robak czy Gerwazy spotykamy mniej ważną, lecz równie ciekawą postać- Telimenę. Jest to typowa “modna dama”, która bardzo dba o swój wygląd oraz zachowanie. Jest ona osobą wykształconą według zasad kultury francuskiej. Niewiele wiemy o jej dotychczasowym życiu. Była mężatką, jednak nie ma żadnych informacji o jej partnerze. Przebywała ona w Petersburgu, zaś po powrocie musiała zająć się opieką nad Zosią, ponieważ nie miała środków finansowych.

• Adam Mickiewicz „Oda do młodości”, „Do młodych” Adama Asnyka - interpretacja i analiza porównawcza

  „Odę do młodości” Adama Mickiewicza jak i wiersz Adama Asnyka „Do młodych” można uznać za manifesty literackie, gdyż utwory te wyrażają założenia programowe nadchodzącej epoki, zwiastują nadejście czegoś nowego, innego, a pokolenie wprowadzające tą inność wierzy, że wnosi coś lepszego. Choć pozytywizm wyrósł z przewartościowania podstawowych założeń romantyzmu, mimo wielu różnic na tle literackim, ideowym, filozoficznym, czy artystycznym pomiędzy tymi epokami, wiersze te łączy jednak kilka kwestii. Łączy je przede wszystkim definicja manifestu, która formułuje co dla danej grupy jest najważniejsze i w jaki sposób dana grupa, z odpowiadającej jej epoce, będzie realizować cele i podążać wcześniej wybrana ścieżką.