Wypracowania
Dwie drogi do niepodległości. Przedstaw i oceń zasługi Romana Dmowskiego i Józefa Piłsudskiego dla odzyskania wolności przez Polskę.
Józef Piłsudski i Roman Dmowski to dwie kluczowe postaci, które w powszechnej świadomości kształtowały byt młodego państwa polskiego u progu niepodległości w 1918 roku. Jednak ich działalność rozpoczęła się dużo wcześniej. Można powiedzieć, że od końca XIX wieku stopniowo zdobywali coraz większe wpływy w swoich partiach (Polska Partia Socjalistyczna- PPS i Liga Polska, później Liga Narodowa), aby w końcu osiągnąć pozycje pozwalającą na decydowanie o losach kraju. Z tego faktu wynikają też różnice w drodze do uzyskania niezależności (tzw.
Charakterystyka Izabeli Łęckiej bohaterki "Lalki" Bolesława Prusa.
W latach osiemdziesiątych IXI w. sytuacja kobiety jako bohatera powieściowego została w pełni uprzywilejowana. Krytyka literacka postulowała równouprawnienie płci we wszystkich dziedzinach życie. Ten postulat wprowadził w życie również Bolesław Prus, wprowadzając do powieści jedną z głównych postaci kobiecych w „Lalce”. Izabela Łęcka jest córką arystokraty Tomasza Łęckiego. Jest ona osobą piękną, wykształconą, obytą w towarzystwie. Jest dumna i wyniosła, dlatego iż została wychowana na salonowa lalkę. Stąd być może wywodzi się sam tytuł powieści.
Który z poetów 20-lecia międzywojennego jest Ci najbliższy (na wybranych przykładach).
Leopold Staff (1878-1957) to poeta trzech pokoleń literackich, dramatopisarz i tłumacz (z języka francuskiego, niemieckiego i łacińskiego).Twórczość swoją rozpoczął w okresie Młodej Polski tomem “Sny o potędze” (1901 r.). Omawiając ten etap twórczości wykorzystam trzy wiersze: “Kowal”, “Deszcz jesienny”, “Curriculum Vitae”. “Kowal” (“Sny o potędze”, 1901) - marzenie o aktywnej postawie wobec świata (wpływ nietzscheanizmu) na przekór słabościom epoki, hasło doskonalenia wewnętrznego; tytułowy kowal jest symbolem tęsknoty do siły, przeciwstawienie się dekadenckiemu pesymizmowi.
Miksi kompleksilukuja?
Lukualueen vaiheittaisen laajentamisen luonnollisista luvuista kokonaislukujen ja rationaalilukujen kautta reaalilukuihin (N → Z → Q → R) voidaan katsoa syntyvän tarpeesta löytää ratkaisu yhä uusille yhtälötyypeille: x+2 = 0 ei ratkea luonnollisten lukujen joukossa, mutta kylläkin kokonaislukujen joukossa; 2x + 3 = 0 ei ratkea kokonaislukujen, mutta kyllä rationaalilukujen joukossa; yhtälöllä x2 = 2 ei ole rationaalista ratkaisua, mutta reaalilukujoukkoon kuuluva ratkaisu löytyy. Samaa ajattelua voidaan yrittää jatkaa: Yhtälö x2 + 1 = 0 ei ratkea reaalilukujou- kossa, mutta voitaisiinko lukujoukkoa laajentaa siten, että sille kuitenkin löytyisi ratkaisu?
Dwa obrazy piekła
Już od starożytności motyw piekła był szeroko pojmowany i wykorzystywany w kulturze. Z początku ściśle powiązany z religią i ludowymi wierzeniami przerodził się w jeden z ciekawszych tematów w literaturze i sztuce. Samo wyobrażenie piekła ulegało ciągłym przeobrażeniom na przestrzeni wielu wieków, a każda epoka ma swoje koncepcje. Ciekawość ludzką w tej sprawie najlepiej oddaje motyw „Ubi sunt?”, czyli „Gdzie są?”. Dwa odrębne obrazy tegoż miejsca – w dodatku z dwóch przeciwstawnych epok - przedstawili dwaj znani: Dante Alighieri w „Boskiej Komedii” i Franciszek Rabelais w utworze „Gargantua i Pantagruel”.
atrakcyjnosc i milosc
Atrakcyjność i miłość Atrakcyjność interpersonalna to pozytywna postawa w stosunku do innego człowieka. Teorie atrakcyjności • Teoria kar i nagród Koncepcja kar i nagród zakłada, że lubimy jakąś osobę, jeżeli jest ona skojarzona z nagrodami (zdarzeniami przyjemnymi), zaś nie lubimy osób skojarzonych z karami (zdarzeniami nieprzyjemnymi). Lubimy osoby, których cechy oceniamy pozytywnie, którzy dobrze się o nas wyrażają, działają na rzecz naszego dobra. Natomiast osób o cechach nieprzyjemnych, źle o nas mówiących i działających na naszą szkodę nie lubimy.
Kordian
Nad twórczością młodego Juliusza Słowackiego ciążyła fatalna opinia Mickiewicza, który stwierdził o wydanych dwóch pierwszych tomach „Poezji”, że jego wiersze są jak „gmach piekną architekturą stawiony, jak wzniosły kościół – ale w kościele Boga nie ma”. Poczucie urazy, jakie Słowacki żywił do Mickiewicza powiększył fakt, że w trzeciej części „Dziadów” pojawiła sie bardzo negatywnie przedstawiona postać Doktora, wzorowana na ojczymie Słowackiego, doktorze A. Becu. Nic więc dziwnego, że swoimi utworami Słowacki chciał udowodnić swą wartość jako twórcy romantycznego.
Analizując fragmenty „Przedwiośnia” i „Granicy”, porównaj kreacje matek. Określ wzajemne relacje między matką i dzieckiem, wykorzystując także znajomość utworów.
Analizując fragmenty „Przedwiośnia” i „Granicy”, porównaj kreacje matek. Określ wzajemne relacje między matką i dzieckiem, wykorzystując także znajomość utworów. Dwie przeciwstawne kreacje matki w swych utworach zawarli Stefan Żeromski i Zofia Nałkowska. Matka Cezarego to oddana, kochająca, poświęcająca się dla syna kobieta, natomiast matka Elżbiety to odległa, obca, nieznana. Bohaterka ”Przedwiośnia” była Polką zamieszkałą w Rosji, do której wyjechała wraz z mężem poszukującym pracy i kariery urzędniczej. Nieznająca języka i obyczajów w rosyjskim mieście czuła się obco.
Rożnie oblicza bohatera romantycznego i jego hierarchia wartości. Na podstawie "Dziadów" cz. III i IV i "Pana Tadeusza". Odwołaj się do własnych przykładów.
Motyw przemiany wewnętrznej bohatera romantycznego występuje w wielu utworach Adama Mickiewicza, najbardziej jednak wyeksponowany jest w III cz. Dziadów i w Panu Tadeuszu. W prologu III cz. Dziadów widzimy więźnia, który w półśnie rozważa swój stan ducha. O jego duszę walczą dobre i złe moce. Domyślamy się z jego wypowiedzi, że jest nim Gustaw z VI cz. Dziadów, który przeistacza się z nieszczęśliwego kocanka w świadomego swojej siły bohatera narodowego. Moment przemiany zostaje przez Mickiewicza bardzo wyraźnie wyeksponowany wtedy kiedy więzień wypisuje na murze znane słowa: tu zmarł Gustaw i narodził się Konrad.
Jakie odczytanie Dziadów cz III Adama Mickiewicza odnajdujesz na zapowiadającym sztukę plakacie teatralnym? Omów zagadnienie, wykorzystując znajomośc dramatu.
Plakat spektaklu teatralnego stanowi zazwyczaj spójną całość z samym przedstawienniem i wyraża zawarte w nim idee. Autor powyższego plakatu zapowiadającego inscenizację “Dziadów” Adama Mickiewicza, zawarł w nim najważniejsze treści zawarte w dramacie. Plakat do Dziadów utrzymany jest w ciemnej kolorystyce, przedstawia on łańcuchy ułożone w krzyż zza którego widać oko zawarte w trójkącie, oko to wysyła jasny promień w dół plakatu. Czarne tło może symbolizować niewolę narodu polskiego po powstaniu listopadowym, grube metalowe łańcuchy mogą być odczytywane w odniesienu do dramatu jako niewolę polskiej młodzieży i wywożenie jej na Sybir.