Wypracowania
Mit o Prometeuszu
Prometeusz należał do tytanów. To on ulepił z gliny człowieka. Dał mu życie, a tym samym i duszę. Ludzie jednak byli dość nieporadnymi istotami. Nie potrafili okiełznać przyrody, nie radzili sobie z otaczającym ich światem. Prometeusz widząc to, niczym dobry i mądry ojciec, zaczął szkolić ludzi w łowach, pokazywał proste rzemieślnicze prace. Chciał także, aby ludzie posiadali ogień. Zeus jednak nie zgodził się na to z obawy przed niezależnością ludzi. Ale Prometeusz traktował ludzi jak swoje własne dzieci.
Sens cierpienia narodu polskiego. Zaprezentuj koncepcję Adama Mickiewicza na podstawie podanego fragmentu i całości III części Dziadów.
W III części Dziadów Adama Mickiewicza główny bohater, Gustaw, przeistacza się w Konrada. Z nieszczęśliwego kochanka przemienia się w bojownika o wolność. Znajdujemy go teraz w celi więziennej, gdzie na ścianie zapisuje swoją metamorfozę: „Umarł Gustaw – narodził się Konrad” (prolog). W scenie I dramatu, zwanej więzienną, która rozgrywa się w Wigilię Bożego Narodzenia, zgromadzeni w celi Konrada więźniowie przekazują sobie informacje o wzmożeniu terroru władz carskich w zaborze rosyjskim. Są tu młodzi spiskowcy (Sobolewski, Żegota, Frejenda, Kołakowski, Tomasz).
Sytuacja kobiet w sowieckich łagrach w Innym świecie Gustawa Herlinga- Grudzińskiego.
Autor w swym dziele przywołuje obraz łagrów. Łagry są jak miasta-państwa, rządzą się własnymi prawami. Złożone relacje między ludzkie uległy w tym miejscu jeszcze większej komplikacji. Obóz wytworzył własny kodeks moralny, w którym na więcej pozwalano mężczyzną. Podobne zachowania obu płci traktowano zgoła odmiennie. ? Mężczyzna biorący kobietę w czasie pierwszych godzin flirtu uważany jest zazwyczaj za zabójczego uwodziciela, a każda kobieta (…) uchodzi za ladacznicę? W tym cytacie widać biegunowość oceniania osób pod względem płci.
portret człowieka czującego. omów temat w oparciu o powieść j w Goethego cierpienia młodego Wertera omów relacje głównego bohatera z otoczeniem
„Cierpienia młodego Wertera” to powieść powstała w romantyzmie. Głównym bohaterem utworu jest postać tytułowa, czyli Werter. Jak przystało na bohatera romantycznego, mężczyzna jest nieszczęśliwie zakochany. Jego wybranką jest Lotta, która jest narzeczoną, a później żoną Alberta. Dominującą cechą Wertera jest wrażliwość. Najlepiej opisuje to fragment, w którym bohater dowiaduje się o morderstwie parobka. Mimo tego, że sprawca nie został jeszcze zatrzymany, Werter wiedział kto nim jest. Natychmiast jednak postanowił, że musi się udać do Wahlheim, aby się upewnić.
jaki jesteś
Ojczyzna to trzy wielkie rzeczy wspólne: wspólna mowa, wspólna ziemia i wspólna pamięć” - tymi słowami Bogusława Wolniewicza powitał dyrektor ZS w Dłużynie - Dariusz Walczak zgromadzonych na sali gimnastycznej gości. Dzieci i młodzież dłużyńskiej szkoły przygotowały - jak co roku - widowisko z okazji Narodowego Święta Niepodległości. W tym roku zostało wystawione ono 9 listopada i nosiło tytuł „Jej portret”, a utrzymane było w konwencji rozważań współczesnych Polaków na temat ojczyzny i naszych wobec niej obowiązków.
prawa pacjenta
Prawa pacjenta są szczegółowym rozwinięciem praw człowieka w dziedzinie medycznej. Prawa oraz obowiązki pacjentów reguluje wiele ustaw, a niektóre regulują szczegółowo wybrane kwestie np. odrębna ustawa określa prawa pacjentów chorych psychicznie. Wszystkie przepisy, w pełnym brzmieniu, można odnaleźć w odpowiednich aktach prawnych, według podanych dzienników ustaw. Najważniejsze prawa pacjenta • prawo dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych bez względu na miejsce zamieszkania, płeć, wiek, zasoby finansowe pacjenta, rasę, wyznanie itp.
Ogólna charakterystyka teorii i praktyki położniczej na ziemiach polskich w XIX i na początku XX wieku dotycząca porodu prawidłowego.”
Od najdawniejszych czasów ludzkość poszukiwała sposobów, aby dzieci będące gwarancją przedłużenia gatunku, rodziły się zdrowe. Techniki porodowe zmieniały się na przestrzeni wieków, stając się coraz bardziej nowoczesnymi. Położnicy i lekarze uzyskiwali coraz szerszą wiedzę, a postęp w medycynie przyczyniał się do powstawania coraz doskonalszej aparatury medycznej. W dzisiejszych czasach można zrobić dla matek i noworodków nieporównywalnie więcej, niż jeszcze pół wieku temu. Jednak paradoksalnie, gdzieś została zagubiona delikatna równowaga pomiędzy naturą narodzin, a ingerencją procedur medycznych
los emigranta ukazany w ludziach bezdomnych Stefana Żeromskiego
„ludzie bezdomni” - tytuł powieści s. żeromskiego jest wieloznaczny. Przedstawia temat utworu i ukazuje ludzi bezdomnych jako osoby, które nie mają dachu nad głową. Problem bezdomności jest znacznie szerszym pojęciem. Dom to nie tylko mieszkanie, to symbol rodziny, stabilizacji i spokoju. Bohaterowie utworu są ludźmi samotnymi, zagubionymi, którzy nie mogą odnaleźć swojego miejsca na ziemi Najważniejszym bohaterem całego utworu jest doktor Tomasz Judym. Młody, ambitny człowiek. Mimo przeciwności losu zdobywa wykształcenie i zostaje lekarzem, który czuje się odpowiedzialny za najniższą klasę społeczną.
''Miłość'' Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
Podmiotem lirycznym w wierszu ‘‘Miłość’’ jest kobieta, która dokonuje rozmyśleń po odejściu ukochanego mężczyzny. Jej życie stało się bardziej monotonne, a ona pogrążyła się w apatii. Skoro przezwyciężenie cierpienia okazało się możliwe, wydaje się, że można żyć dalej. Puenta jest zaskakująca, ale przynosi przekonanie, że nie można żyć bez miłości, bo ona jest potrzebna człowiekowi tak jak powietrze, bez którego nie da się przetrwać ani chwili.
Jednostki prozodyjne
Prozodia – nauka o śpiewności każdej zgłoski, o jej iloczasie, o akcentach, intonacji. Sylaba to jednostka prozodyczna języka, odcinek wypowiedzi stanowiący jedność ekspiracyjną, ruchową i akustyczną. Sylaba jest segmentem językowym samodzielnym fonetycznie. Akcent – uwydatnienie sylaby w wyrazie lub zestroju akcentowym Sposoby stylistycznego nacechowania wypowiedzi za pomocą akcentu: Uporządkowanie stosunku sylab akcentowanych i nie akcentowanych – rytmizacja tekstu charakterystyczna dla wiersza sylabotonicznego, lecz spotykana też w prozie. Transakcentacja – przeniesienie akcentu z sylaby, która powinna być akcentowana, na nie akcentowaną w ciągu sylabicznym.