Szukaj

Wypracowania

• Rola monitorowania zagrożeń w systemie ochrony ludności

  Wśród różnych sposobów monitorowania zagrożeń można wymienić cztery podstawowe sfery działania: Pozyskiwanie informacji o zagrożeniu w wyniku prowadzenia kontroli przestrzegania przepisów (wymogów) bezpieczeństwa. W ramach tej grupy mieszczą się działania kontrolno rozpoznawcze prowadzone przez różne organy i instytucje kontrolne,np.w zakresie: -przepisów przeciwpożarowych (PSP), -przepisów o ochronie środowiska (Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska), -przepisów budowlanych (Urząd Nadzoru Budowlanego), -przepisów BHP (Państwowa Inspekcja Pracy). Ewidencję zaistniałych zdarzeń: Komplementarność danych powinna przynieść efekt w postaci zmniejszenia liczby i wielkości zdarzeń, a tym samym obniżenie strat ludzkich i materialnych a więc: -proces rozpoznawania i monitorowania zagrożeń musi być zintegrowany z pozostałymi ogniwami systemu przeciwdziałania zagrożeniom, -poszczególne segmenty wspomnianego systemu oddziałują na siebie wzajemnie, a brak lub złe funkcjonowanie któregokolwiek z nich stanowi poważne zagrożenie dla efektywności podejmowanych przedsięwzięć mających na celu podniesienie poziomu bezpieczeństwa, -system przeciwdziałania zagrożeniom będzie działał poprawnie, jeśli podejmowane w jego ramach czynności będą miały charakter ciągły.

• Stefan Żeromski „Ludzie bezdomni” - interpretacja tytułu powieści Żeromskiego

  „Ludzie bezdomni” to powieść Stefana Żeromskiego, która została napisana w 1899 r. W swoim dziele autor wiele miejsca poświęca zagadnieniu współczesnej sytuacji ekonomicznej i bytowej wielu ludzi. Taką wymowę ma także tytuł książki, ale czy dotyczy on jeszcze czegoś więcej? Interpretacja dosłowna przynosi głównie wnioski czysto ekonomiczne. Autor wielokrotnie porusza w swoim dziele temat biedy. Opisuje całe rodziny, mieszkające w walących się ruderach, w warunkach niesamowitego ubóstwa. Cierpienie to dotyka Wiktora Judyma, który chcąc poprawić fatalną sytuację materialną rodziny, postanawia wyjechać do Szwajcarii, by tam podjąć dobrą pracę.

• Portret XVII-wiecznego Sarmaty. Analizując podane fragmenty „Potopu” H. Sienkiewicza, dokonaj charakterystyki Zagłoby, bohatera powieści.

  Jan Onufry Zagłoba to z calą pewnością najbardziej pozytywna postać „Potopu” Henryka Sienkiewicza. Mimo swojego komizmu, odznacza się również ogromną inteligencją, a także uosabia cechy typowego XVII-wiecznego Sarmaty. We fragmencie przemowy Zagłoby w Kiejdanach, która odbyła się przed zdradą Radziwiłła, bardzo wyraźnie widać przywódcze zdolności szlachcica. Podkreśla on, że pomimo podeszłego wieku, jest bardzo waleczny i odważny. Chwali się swoimi dokonaniami i uśmierceniem Burłaja, którego nazywa: „największym hetmanem po Chmielnickim”. Nie tylko on wypowiada się o sobie w samych superlatywach.

• Ewolucja wybranych modeli (autorytarnych, totalitarnych, demokratycznych), ich ewolucja w czasie, formuła zmian.

  Ewolucja wybranych modeli (autorytarnych, totalitarnych, demokratycznych), ich ewolucja w czasie, formuła zmian. Geneza Bezpieczeństwa Historia bezpieczeństwa jest tak długa, jak długa jest historia ludzkości. Człowiek od zawsze miał swoje potrzeby i interesy, które zderzały się z potrzebami i interesami innych ludzi. Można je podzielić na dwie kategorie: materialne i nie materialne. To materialnych można zaliczyć problemy powodzi, głodu a do niematerialnych sprawy natury duchowej. Dobrym odniesieniem do wspomnianych wyżej potrzeb i interesów jest Biblia.

• Przedwiośnie

  „ Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego powstało w 1924 roku ( dwudziestolecie międzywojenne). Powieśc jest wyrazem rozczarowania pisarza rozwojem sytuacji w Polsce po odzyskaniu niepodległości. Stefan Żeromski chciał przestrzec Polaków przed zagrożeniami, jakie widział wokół, a przed wszystkim przed groźbą komunistycznej rewolucji. Głównymi bohaterami „ Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego są: Seweryn Baryka, Jadwiga Barykowa oraz Cezary Grzegorz Baryka. Seweryn Baryka jest to człowiek uparty, niezłomny, goniący za dobrobytem i wygodą. Jest dumny ze swojego przodka Kaliksta i w głębi duszy wciąż odczuwa tęsknotę za Polską.

• Obraz rodziny szlacheckiej

  Szlachta to jedna z ciekawszych warstw społecznych. W tej pracy przyjrzymy się ich pięknej kulturze, niecodziennym obrządkom i fascynującym obyczajom. Pod pojęciem kultury szlacheckiej będziemy rozumieć nie tylko styl życia, ale i równie ważny światopogląd szlachty. Styl życia widoczny był w ubiorze, języku, literaturze, sposobie wystroju wnętrz, gustach artystycznych. Natomiast światopogląd dało się zauważyć w ideałach politycznych i ustrojowych, wzorcach etycznych oraz tak zwanej kulturze politycznej. Rodzinom szlacheckim przysługiwał zespół przywilejów społecznych.

• Tragiczne losy Edypa

  Człowiek od urodzenia ma gdzieś ustalony plan życia , ale niestety nikt go nie zna. Odkrywa się go z każdym nadchodzącym dniem. Los życia człowieka w literaturze antycznej zależy tylko i wyłącznie od bogów. Każdy antyczny bohater nie uchroni się od fatum , które nad nim ciąży. W tragedii " Król Edyp" Sofoklesa tytułowy bohater chciał odmienić swój los, zmieniając go wbrew wróżbie. Każda ze zmian nie przyniosła jednak żadnych dobrych skutków, tylko zbliżyła go do wróżby Tyrezjasza.

• kultura

  Kultura, jako pojęcie istniała w czasach starożytnych Rzymian i oznaczała stosunek, jaki zachodził między człowiekiem a naturą,, głownie chodziło tu stosunek człowieka do ziemi, cultura agrii. Marek Tuliusz Cycero, rzymski stoik, pojęcie kultury rozszerzył dodatkowo o dziedzinę intelektu i stan ducha. Od tamtego momentu za kulturę uznawano chęć poznawania, pogłębiania i konserwowania tego wszystkiego, co wiązało się z dziedzictwem pozostawionym przez starsze pokolenia i wartościami współczesnej cywilizacji. Jak widać dla ludzi już w starożytnym Rzymie kultura oznaczała konkretną aktywność, sposób myślenia i konkretne podejście do życia.

• Koty domowe

  Przodkiem kota domowego jest kot nubijski – według poglądów większości współczesnych naukowców różnice pomiędzy kotem domowym i nubijskim są tak niewielkie, że należą one do tego samego podgatunku. Istnieją rozbieżności w kwestii daty udomowienia kota. Większość źródeł sugeruje lata 4000–3700 p.n.e., a miejscem, w którym miało do tego dojść, była Nubia. Istnieją jednak dowody (grób kota z Cypru sprzed ok. 7500 r. p.n.e.), że domestykacja kota zaczęła się znacznie wcześniej i trwała kilka tysięcy lat, a jej miejscem był obszar Żyznego Półksiężyca.

• streszczenie o synu marnotrawnym

  ezus opowiada historię o człowieku, który miał dwóch synów. Młodszy któregoś dnia zażądał od niego swojej części majątku, ponieważ chciał rozpocząć samodzielne życie. Ojciec zgodził się. Młodszy syn odszedł w dalekie krainy, gdzie przez jakiś czas wiódł hulaszczy żywot, a kiedy skończyły mu się pieniądze, musiał pracować jako świniopas. W końcu dotarło do niego, że mógłby spróbować wrócić do domu swego ojca i błagać go, by ten przyjął go z powrotem albo chociaż pozwolił zostać służącym, bo wszystko to jest lepsze niż karmienie świń (świnie w judaizmie są zwierzętami nieczystymi).