Wypracowania
Marzenia i rzeczywistośc. Dokonaj analizy i interpretacji podanych fragmentów „ Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego i przedstaw, jaki wpływ na postawę młodego Baryki miała opowieśc ojca. Zwróc uwagę na jej symboliczne znaczenie.
„ Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego powstało w 1924 roku ( dwudziestolecie międzywojenne). Powieśc jest wyrazem rozczarowania pisarza rozwojem sytuacji w Polsce po odzyskaniu niepodległości. Stefan Żeromski chciał przestrzec Polaków przed zagrożeniami, jakie widział wokół, a przed wszystkim przed groźbą komunistycznej rewolucji. Głównymi bohaterami „ Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego są: Seweryn Baryka, Jadwiga Barykowa oraz Cezary Grzegorz Baryka. Seweryn Baryka jest to człowiek uparty, niezłomny, goniący za dobrobytem i wygodą. Jest dumny ze swojego przodka Kaliksta i w głębi duszy wciąż odczuwa tęsknotę za Polską.
Czy solidarność uczniowska jeszcze istnieje?
Czy solidarność uczniowska to nadal zjawisko powszechnie znane? Czy dzisiejsi uczniowie pogrążeni w tak liczne nałogi i bezużyteczne zajęcia są jeszcze skłonni do zwykłego, ludzkiego odruchu jakim jest poczucie wspólnoty? Uważam , że solidarność uczniowska istnieje i postaram się to wyjaśnić w mojej rozprawce. Co to jest solidarność? Jest to poczucie wspólnoty i współodpowiedzialności wynikającej ze zgodności poglądów i dążeń. Pierwszym argumentem potwierdzającym moją tezę będą bohaterowie lektury „Kamienie na szaniec” Aleksandra Fredry .
pisze Sienkiewicz w Krzyżakach
Tej konwencji, warto zauważyć, jest wierny także film Popiół i diament. Podczas gdy w powieści Chełmicki zabija Szczukę w jego mieszkaniu, w filmie Chełmicki sunie za Szczuką po ulicy i okrąża go podbiegając od przodu, żeby wystrzelić. Dbałość o własną twarz jest tutaj silniejsza niż humanitaryzm, który nakazywałby strzał z tyłu. Rycerzowi w zbroi nie wolno było się cofać. To powodowało — jak pisze Huizinga — że jadąc na rekonesans zbroi kłaść nie mógł.
Kobieta ulegla - Antygona
Pierwszą bohaterką jaką przedstawię w swojej prezentacji będzie postać Antygony, stworzonej przez Sofoklesa. Bohaterka prezentuje w swoim postępowaniu odwagę, stanowczość, jest także osobą dumną, porywczą, zdecydowaną i energiczną. Te cechy charakteru decydują o tym, że buntuje się przeciwko zakazowi Kreona, który uznaje za sprzeczny z własnym sumieniem i braterską miłością, broni swoich racji, nawet jeśli ma ponieść za to najwyższą cenę. Podobnie żal jest jej Ismeny, nie chce, aby siostra cierpiała wraz z nią, skoro nic nie zawiniła.
Platonizm
Nurt filozoficzny, rozwinięty przez Platona (427-347 p.n.e.). Platonizm jest idealizmem, czyli teorią głoszącą, że we wszystkich dziedzinach bytu i działania, obok pierwiastków realnych, które są przemijające, istnieją pierwiastki idealne, które są wieczne, i że pierwiastki idealne mają przewagę nad realnymi. W szczególności platonizm oznacza: w ontologii: przekonanie, że istnieje byt idealny i że byt realny jest od niego zależny. W psychologii: uznanie, że dusza istnieje niezależnie od ciała i że ciało jest niższe i zależne od niej.
walka
Hektor- syn Priama, króla Troi, a brat Parysa . Przyczyną pojedynku było zabicie przez Hektora kuzyna Achilla, który myślał że to heros we własnej osobie. Pojedynek zaczął się dość nietypowo, ponieważ Hektor, porównywany do płochliwej gołębicy zaczął uciekać przed Achillesem podobnym z wyglądu do bogów i zachowania do orła- ptaka górskiego. Okrążyli oni trzykrotnie mury Troi, aż za czwartym Zeus rzucił na wagę losy walczących. Waga zadecydowała o śmierci Hektora, którego opuścił opiekuńczy bożek Apollo.
Scenariusz zintegrowanych zajęć
Scenariusz zintegrowanych zajęć Klasa: I Data: 28.10.2013r. Tematyka tygodnia: Otoczenie w ktorym żyje Temat dnia: Rodzina i ja. Cele główne: -poszerzanie wiadomości na temat środowiska rodzinnego. -uświadomienie dzieciom przynależności do rodziny -pokazanie dzieciom jak wyrażać emocje adekwatne do sytuacji Cele operacyjne: Dziecko: -potrafi wywiązać się z powinności wobec członków rodziny -wie, jak nawiązać pozytywne kontakty z ludźmi -potrafi okazywać uczucia nie tylko słowem, lecz też czynem Metody realizacji : -oglądowa -słowna -czynna (samodzielne doświadczenia) Środki dydaktyczne: treść zagadek, Przebieg zajęć:
Na podstawie fragmentu I tomu powieści Władysława S. Reymonta Chłopi scharakteryzuj Bylicę i jego relacje z córkami. Co mówi los Bylicy o losie starych ludzi w społeczności lipieckiej?
Podany fragment pochodzi z I tomu, zatytułowanego “Jesień” z powieści Władysława Stanisława Reymonta pt. “Chłopi” i jest opisem rozmowy pomiędzy starym Bylicą, a jego córką Hanką. Bylica odwiedza córkę w jej domu i opowiada o życiu z Weronką. Rozmowa ta odbywa się tuz przed wyrzuceniem Hanki i jej męża Antka z domu jej teścia Macieja Boryny, gdzie obecnie oboje mieszkają. Hanka zaprasza ojca by zamieszkał u niej, ponieważ tu będzie mu lepiej, jednak nie wie ona jeszcze, że wkrótce będzie musiała wrócić do rodzinnego domu.
Czynniki zakłócające proces socjalizacji pierwotnej
Jakie czynniki mogą zakłócić przebieg i efekty procesu socjalizacji pierwotnej? Socjalizacja jest to proces rozwoju społecznego człowieka, kształtowania jego osobowości. Człowiek uczy się nabywać systemu wartości, norm, wzorców zachowań, które obowiązują we współżyciu z innymi ludźmi. Nabywa on również umiejętności niezbędnych dorosłej osobie do funkcjonowania, jako jednostka. Procesu socjalizacji dokonuje się poprzez oddziaływanie środowiska na człowieka i dlatego ważne jest, aby człowiek w okresie dzieciństwa miał styczność z tymi oddziaływaniami, które ukształtują jego osobowość i zapewnią mu harmonijne współbrzmienie z innymi jednostkami.
Ideał kobiecości i męskości zrealizowany w potopie
Ideał kobiecości i męskości w “potopie” Henryka Sienkiewicza najtrafniej został zaprezentowany na przykładzie pary glównych bohaterów Aleksandry Billewiczówny oraz Andrzeja Kmicica. Sienkiewicz główną kobiecą bohaterkę przedstawił jako piękną, urokliwą panienkę o słowiańskiej duszy, wywodzącą się z dobrej szlachetnej rodziny. “Była to urodziwa pann o płowych włosach, bladawej cerze i delikatnych rysach. Miała piękność białego kwiatu, żałobna suknia dodawała jej powagi.” Była piękna i dumna, znała poczucie wlasnej wartości. Postępowała sprawiedliwie i słusznie, w życiu kierowała się zdrowym rozsądkiem.