Szukaj

Wypracowania

• materiały do charakterystyki Achillesa i Hektora

  Achilles : Achilles był synem Peleusa, księcia tesalskiego, i pięknej Tetydy, boginki morskiej. Był herosem. Sylwetkę miał potężnie rozbudowaną, ale rysy twarzy delikatne, dziewczęce: ,,książe był tak delikatnej urody, że w sukniach panieńskich wydawał się siostrą królewien.” Jego uroda była ogromnym przeciwieństwem cech charakteru. W czasie walki był bezlitosny, okrutny i nieczuły: ,,I w pojedynkach, i w bitwie pospólnej najstraszliwszy był Achilles.” Syn Peleusa był odporny na rany, ponieważ Tetyda kąpała go w Styksie.

• Odpowiedzialność zakładu hotelarskiego

  Odpowiedzialność zakładu hotelarskiego Odpowiedzialność jest obowiązek moralny lub prawny odpowiadania za swoje lub czyjeś czyny , bierzemy na siebie obowiązek zadbania o kogoś lub o coś, to gotowość do ponoszenia konsekwencji podjętych działań celowych lub przypadkowych. Pojecie odpowiedzialności najczęściej łączy się z obowiązkiem wynagrodzenia wyrządzonej komuś przykrości lub straty. Człowiek odpowiedzialny ma poczucie obowiązku wobec ludzi i zadań, których wykonania się podjął, jest osoba do, której można mieć zaufanie, jest człowiekiem dotrzymującym terminów i słowa, rzetelnym i solidnym, na którym można polegać.

• Wpływ otoczenia na rozwój przedsiębiorstwa

  Znaczenie otoczenia dla organizacji Każda organizacja jest podmiotem działania wyodrębnionym z otoczenia w sensie prawnym (posiada nazwę, statut będący prawną podstawą jej funkcjonowania oraz prawnie rozstrzygniętą formą własności majątku), w sensie ekonomicznym (dysponuje swoimi lub powierzonymi jej składnikami majątkowymi) oraz w sensie organizacyjnym (posiada wewnętrzną strukturę i zarząd). Wyodrębnienie z otoczenia nie oznacza niezależności od niego; wręcz przeciwnie, żadna organizacja nie mogłaby bez niego przetrwać. Z otoczenia bowiem czerpie i dla niego przetwarza najróżniejsze zasoby.

• 1990 rok

  Je z regułami które niegdyś je obowiązywały oraz niemogących się odnaleźć w nowych warunkach. Natomiast drugim powodem jest to że niebyło szans by wdrążyć w praktyce zastosowania. Zapisy były przestarzałe nie zdolne do realizacji odnosiły się do rzeczywistości która nie miała miejsca. Prace nad doktryną podejmowano w „starym stylu” , przygotowywano ją wyłącznie w gronie ekspertów, bez szerszej publicznej dyskusji nad jej projektami. Jednakże Doktryna z 1990 roku jaka by nie była jest pierwszym powojennym dokumentem który określa i deklaruje publicznie wobec własnego narodu, sojuszników oraz społeczności międzynarodowej, podstawowe elementy narodowej strategii obronności Rzeczypospolitej Polskiej i jednocześnie wytyczającym kierunki generalne kierunki polityki obronnej państwa, obowiązujące organy państwowe, podmioty gospodarcze, organizacje społeczne i zawodowe oraz każdego obywatela.

• Ogólna charakterystyka romantyzmu

  Epoka romantyzmu otwiera dzieje kultury XIX wieku. Rodowód pojęcia jest starożytny. Język rzymski nazywany był wówczas „lingua romana”. Po raz pierwszy określenia romans, romanca, zaczęły pojawiać się w XV wieku, a stosowano je jako nazwy utworów miłosnych, bądź przedstawiający niezwykłe przygody rycerzy. W XVII wieku przymiotnik „romantyczny” używany był jako określenie niezwykłego pejzażu. Pod koniec XVIII wieku terminem tym określano utwory odbiegające od XVIII wiecznego klasycyzmu, prezentujące nowy nurt w sztuce.

• Tomasz Judym Chatakterystyka ''Ludzie Bezdomni'' Stefana Żeromskiego.

  Podstawowe informacje o bohaterze Główny bohater powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni. Młody lekarz o niskim pochodzeniu społecznym – jego ojciec był szewcem, zaś wychowywała go źle prowadząca się ciotka. Kosztem wytężonej pracy udało mu się zdobyć wykształcenie i specjalizację chirurgiczną. Charakterystyka Tomasz Judym jest skrajnym indywidualistą i marzycielem. Pragnie za wszelką cenę ulżyć doli najbiedniejszych, brak mu jednak charyzmy i konsekwencji w działaniu, by mógł swoje pomysły przeforsować. Traktuje zagadnienia pomocy biednym jako swoisty obowiązek moralny, zwłaszcza że sam pochodzi z takiego środowiska.

• Analizując fragment powieści Fiodora Dostojewskiego ,określ motywy popełniania zbrodni oraz przedstaw jej wpływa na bohatera. Wykorzystaj znajomość całego utworu.

  „Zbrodnia i kara” to powieść polifoniczna rosyjskiego pisarza Fiodora Dostojewskiego. W której ukazane są przeżycia, odczucia i zachowania głównego bohatera Rodiona Romanowicz Raskolnikowa. Były student prawa, interesujący się psychologią i filozofią, indywidualista , kochający rodzinę przyjacielski, Otrzymuje do swego znajomego studenta Porkiewa adres starej Alony Iwanowej- lichwiarki. Nie radząc sobie z sytuacją materialną postanawia skorzystać z pomocy i zastawia pierścionek. Już za pierwszym razem odczuwa odrazę do Alony. Wstępując późnej na herbatę do małej traktierni, słyszy rozmowę studenta z młodym oficerem o lichwiarce.

• Prawa Rzymskie

  dura lex sed lex - twarde prawo ale prawo praesumptio boni viri - domniemanie niewinności ius soli - prawo ziemi stosowane w przypadkach nadawania obywatelstwa ius sanguinis - prawo krwi stosowane w przypadkach określania obywatelstwa nulla poena sine lege - nie ma kary bez ustawy in dubio pro reo - w przypadku wątpliwości należy orzec na korzyść oskarżonego audiatur at altera pars - w danej sprawie należy wysłuchać obu stron lex retro in non agit - prawo nie działa wstecz nemio iudex in causa saus - nikt nie może być sędzią w własnej sprawie libertas est inaestimabilis - wolności nie da się oszacować, jest bezcenna summum ius summa iniuria - zbyt formalne prawo może być krzywdą

• król Edyp charakterystyka postaci

  Król Edyp to tragedia, w której autor pokazuje jak nieskuteczna jest walka człowieka ze swoim losem. Im bardziej Edyp stara się uciec od swego przeznaczenia, tym szybciej przybliża się do spełnienia przepowiedni wyroczni. Człowiek jest więc igraszką w rękach losu i bogów, poeta pokazuje jak nieskuteczna jest jego walka z przeznaczeniem. Tragedia Sofoklesa uświadamia również jak wielka i nieomylna jest wiedza wyroczni w Delfach. Przecież zarówno Edyp jak i Lajos, robili wszystko, by uniknąć przeznaczenia, a jednak swoim postępowaniem, krok po kroku, zbliżali się do jego spełnienia.

• żal Józef czechowicz

  Józef Czechowicz to katastrofista lubelski. Jego wiersze utrzymane są w tonacji katastroficznej dominują w jego lirykach symbole odsłaniające rzeczywistość zasłoniętą dla ludzkiego oka. Tak jak wizje w Apokalipsie św. Jana, zwiastują one nieuchronną katastrofę i sąd nad światem, choć nie miają charakteru religijnego objawienia - są poetycką kreacją. Już sam tytuł utworu ma znaczenie symboliczne żal kojarzy nam się z czymś co utraciliśmy, jednak jest to uczucie zawsze towarzyszące tęsknocie i cierpieniu.