1. Stanowisko archeologiczne Xanadu.

Xanadu – letnia stolica przedstawicieli dynastii Yuan do czasu, kiedy siedzibą stało się miasto Zhongdu, położona w Mongolii Wewnętrznej, ok. 275 km na północ od Pekinu i ok. 28 km na północny zachód od miasta Duolun. Nazwa Xanadu utrwaliła się w kulturze Zachodu jako metafora zbytku i bogactwa dzięki poematowi Samuela Coleridge’a Kubla Chan i wykorzystywana jest szeroko w sztuce i literaturze. W 2012 roku stanowisko archeologiczne w Xanadu zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Miejsce rozmieszczenia działki i ochrony środowiska przyrodniczego Xanadu demonstruje współistnienia i zlanie koczowniczych i fermerskich kultur. Pojednanie miasta Chan z ogrodami i pejzażami, koniecznej dynastii Yuan, Mongolski sposób życia w Xanadu doprowadziły do wybitnych przykładów układu urbanistycznego, który ilustruje ważny etap w historii ludzkości. Miasto Xanadu było wielkim sporem między buddyzmem i taoizmem w 13 wieku, a to doprowadziło do rozpowszechnienia buddyzmu tybetańskiego w Azji Północno-Wschodniej. Xanadu został opuszczony w 1430. Duże archeologiczne miejsce, teraz w ogóle pokryte polami, zachowuje, wszędzie miejskie planowanie i miejskie miejsce rozmieszczenia Xanadu, ponieważ budował się i wykorzystywał się w 13-х i 14-х stuleciach. Ścienne linie Pałacowego Miasta, Imperia Miejskie i Zewnętrzne Miasto które razem pokazują tradycyjne miejskie planowanie centralnych Chin i ugody dla Mongolskich rodowych spotkań i polowania, mogą być jasno postrzegają, ponieważ może nasypy, odzwierciedlenie, pałac i budowla cerkwi, pewne z którego były wykopane, zapisane i ponownie pochowanie. Reszty sąsiedztwa poza zasięgiem bramy, kanału Tiefan’gan i obwodów grobu, wszystko w granicach ich przyrodniczego i kulturalnego środowiska przyrodniczego. Ostatni zachowuje przyrodnicze elementy, krytyczne dla rozkładu miasta, - góry na północ i woda na południe, razem z czterma istniejącymi rodzajami landszaftu pola, zwłaszcza Xar Tala Globeflower jasno związał się z rzecznymi zabagnionymi ziemiami. Xanadu można wyraźnie odczytać w krajobrazie.

2. Stanowisko paleologiczne Chengjiang.

Chengjiang, stanowisko paleontologiczne w Chinach (prow. Yunnan), na stoku góry Maotian Shan, w pobliżu m. Kunming. Chengjiang, znajduje się w prowincji Yunnan, chroni skamieniałości, które mają wyjątkowe znaczenie. Skały i skamieniałość kopalnych miejsc Chengjiang przedstawiają wybitne i niezwykle cenne zapisy, co świadczy o szybkiej dywersyfikacji życiu na Ziemi na początku kambryjskiego okresu, 530 milionów lat do naszej ery. W ten geologiczny krótki odstęp prawie wszystkie główne grupy zwierząt były znalezione. Rozmaite geologiczne dane od Chengjiang przedstawia kopalne zwłoki najwyższej jakości zachowania i przekazują pełny zapis z wczesnej kambryjskiej morskiej współnoty. Naukowcy wskazują, Chengjiang nie ma sobie równych w swojej bogatej różnorodności gatunkowej. Do dnia dzisiejszego co najmniej 16 rodzajów, jak również różnorodność tajemniczej grup i około 196 gatunków zostały zarejestrowane. Różne rozkopy stały się we własności w stosunku do dwóch kluczowych kopalnych miejsc. W kluczowej części Xiaolantian, był zrobiony głęboki wykop gruntu, żeby stworzyć przejście. Poza tym, muzeum było zbudowane w Miaotanshan, nad miejscem pierwszego kopalnego odkrycia Chengjiang fauny. I droga i budownictwo muzeum zrobiły działanie na całość obiektu. Państwo wprowadziło proces systematycznego rozpatrzenia i twierdzenia dla dowolnego rozwoju, które mogą zaważyć na miejscu. Poza tym, organ kierowania w całości ograniczył przyszły rozwój infrastruktury we własności. Chengjiang - obszar chroniony. Państwo zapewnia, że potencjalnie niebezpieczne działania człowieka w granicach działki może być odkręcona. Obwód w zasadzie jest pokryty wtórnymi lasami i krzakami, i nie ma żadnej przemysłowej działalności czy stałego pobytu człowieka. .Obiekt sie znajduje całkowicie na terenie Chińskiego Ludowego Geoparku.

3. Tienszan w Sinciangu.

Tienszan, Tien-szan – wielki system górski w Azji Centralnej, na pograniczuKazachstanu,Uzbekistanu,Kirgistanu i Chin. Długość pasma wynosi około 2500 km, zaś najwyższym szczytem jest Szczyt Zwycięstwa. Tien-Szan cechuje się złożoną budową geologiczną. Powstał już w orogenezie kaledońskiej, był wypiętrzony ponownie w trakcie ruchów hercyńskich a następnie alpejskich. Występują różnowiekowe skały krystaliczne (granity), metamorficzne (gnejsy, marmury) i osadowe (piaskowce, wapienie, łupki). Składa się z szeregu pasm, rozdzielonych głębokimi dolinami i kotlinami o genezie tektonicznej. Najwyższy szczyt Pik Pobiedy (7439 m n.p.m.). Wyższe masywy cechują się wysokogórską rzeźbą alpejską. Klimat umiarkowany ciepły górski, silnie kontynentalny. Podnóża i dolne partie stoków zajmują pustynie, półpustynie i stepy, powyżej nich występują lasy, przechodzące kolejno w zbiorowiska krzewiaste i łąki górskie. Powyżej 3600-4450 m n.p.m. wieczne śniegi i lodowce. Współczesne zlodowacenie zajmuje łącznie ok. 16 500 km2, największy lodowiec Południowy Inylczek (61 km długości, 567 km2 powierzchni). W górach Tien-Szan mają obszar źródłowy Syr-Daria, Czu, liczne dopływy Tarymu i Ili. Wiele jezior (największe Issyk-Kul 6200 km2). Tien-Szan jest zasobny w bogactwa mineralne, występują: węgiel, ropa naftowa, rudy metali, fosforyty. Niewielkie zaludnienie skupia się w dolinach i u podnóża. Wyższe partie gór odwiedzają tylko sezonowi pasterze i alpiniści. Niewiele ludzi odwiedza tamte rejony, a Tien-szan oferuje nieomal nieograniczone możliwości na trekking wysokogórski. Również w Tien Shan ma nieograniczone możliwości górskie wędrówki. Na szlaku nie spotkasz nikogo poza nomadami, którzy żyją w górach Tien-szan od setek lat, a ich życie niewiele się zmieniło od wieków. Podczas wędrówek w górach, można zobaczyć na jezioro Issyk-Kul z zielonych pastwiskach wokół, podziwiając widok na góry z wysokości. Tian Shan Góry są specyficzne i piękne. Koczownicy, którzy tam mieszkają ludzie bardzo gościnni i mili.

4. Tarasy ryżowe ludu Hani w Honghe.

Krajobraz kulturowy tarasów ryżowych w Honghe, w Chinach, rozciąga się na obszarze 16 603 ha w południowej części prowincji Yunnan. Obszar ten wytyczają z jednej strony spektakularne tarasy, opadające z wysokich stoków gór Ailao, a z drugiej – brzegi rzeki Hong. Na przestrzeni ostatnich 1300 lat lud Hani rozwinął złożony system irygacyjny, doprowadzający wodę do tarasów z zalesionych szczytów gór. Stworzył także zintegrowany system hodowli bawołów, bydła, kaczek, ryb i węgorzy, który wspierał podstawową dla tego regionu uprawę czerwonego ryżu. Mieszkańcy 82 wiosek, położonych między zalesionymi górami i tarasami, czczą słońce, księżyc, góry, rzeki, lasy i inne zjawiska przyrodnicze, a także ogień. Cechą charakterystyczną zabudowy są domy w kształcie grzybów. Prężny system zarządzania gruntami uprawnymi odzwierciedla harmonię ze środowiskiem, zarówno pod względem wizualnym, jak i ekologicznym. Relacje człowieka ze środowiskiem opierają się tu na wyjątkowych dawnych strukturach społecznych i religijnych.